Tristan

Tristan, 18/05/2000 – 17/03/2019

Helaas had 2019 nog een grote tegenslag voor ons in petto. Op 17 maart, hebben wij toch nog onverwacht afscheid moeten nemen van onze geweldige Tristan…

Tristan heeft altijd gevoelige darmen gehad. Het verlies van Diablo in september had zo’n impact op ons allemaal, dat zijn darmen het extra zwaar kregen. Na dit verlies kwam hij dan ook aan de diarree. Maanden hebben we onderzoeken gedaan, maar konden we geen oorzaken en oplossingen vinden. Daarna gingen we aan de slag met natuurgeneeskunde, wat eindelijk aan leek te slaan. Tristan knapte emotioneel op, wat er zelfs voor zorgde dat we op een goede dag nog een heerlijk ritje samen hebben kunnen maken. Helaas bleef zijn lichaam achter en functioneerde zijn darm niet meer naar behoren. Op zaterdag kreeg hij koliek, veroorzaakt door een verstopping. De injecties voor deze koliek sloegen niet aan, dus hij is naar de kliniek gegaan, waar hij de nacht door heeft gebracht. Zondagochtend bleek na een onderzoek dat zijn dikke darm was gescheurd, waardoor we hem alleen nog maar van deze pijn konden verlossen.
Iedereen die dicht bij ons staat, weet dat we er alles aan hebben gedaan om hem te helpen, maar zijn lichaam was op.

Tristan is 18 jaar oud geworden en stond heel zijn leven klaar voor iedereen om hem heen. Hij is begonnen als toeristen-paardje, waarbij de angstige toerist op zijn rug werd gezet, want Tristan zorgde wel voor je. Daarna is hij naar een zorgboerderij gegaan, waar hij jaren heeft gewerkt met o.a. mensen met syndroom van Down. Alle mensen daar waren gek op hem. Toen kwam hij in 2010 naar mij. Ik was zijn eerste baasje, waarbij hij niet in een bedrijf stond. Tristan leek hier op dat moment weer behoefte aan te hebben en we bouwden een enorm sterke band op. Ik hoefde maar te denken en hij deed. Toen ik startte met RomeoRanch, was Tristan altijd vrolijk en ik kon iedereen met een veilig gevoel op zijn rug zetten. Vond je het spannend? Geen probleem, dan zorgde hij wel dat alles rustig ging. Was je wat meer ervaren? Dan kon je ook heerlijk met hem galopperen en uitwaaien. Tristan wist altijd precies wie op zijn rug zat. Hij voelde iedereen precies aan, wist op wie hij wel en niet kon vertrouwen. Hij was dat geweldige, gouden, bomproof paardje dat je niet zomaar tegenkomt. Ik heb jaren van hem mogen genieten, hij heeft mij enorm veel gegeven. Na wat mindere ervaringen heeft hij mij weer enorm veel zelfvertrouwen in het paardrijden gegeven, op hem durfde ik alles. Dit eindigt allemaal veel te vroeg, maar helaas was het nu echt op.

Tristan, wij gaan jou nooit vergeten. Bedankt voor alles. ❤️

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, glimlacht, staan, paard, buiten en natuur