Romeo

Hoi iedereen! Mijn naam is Romeo. Ik ben bij Michelle komen wonen toen zij 10 jaar oud werd, in mei 2004. Wij zijn dus al heel lang samen en in die tijd heb ik Michelle heel veel kunnen leren. Na een tijd getraind te hebben, hebben we samen wat wedstrijdjes gereden, ons A-diploma gehaald en veel lekkere bosritten gemaakt. 

Michelle werd natuurlijk steeds groter en na een aantal jaar kreeg zij haar eerste paard. Hierdoor stopten wij met intensief rijden, maar doordat ik ook last kreeg van bronchitis vond ik dat niet zo erg, het rijden werd hierdoor namelijk best zwaar voor mij. Michelle maakte kennis met het loswerken, dus toen zijn we dat veel gaan doen. Tijdens dit loswerken kan ik lekker uitproberen, het is natuurlijk wel even leuk om te testen wie de baas is! Het zou maar saai zijn als ik altijd meteen toegaf. Hierdoor vind Michelle het zeer leuk om met mij los te werken en laat ze dit ook andere mensen graag met mij ervaren. Als ze namelijk aan mij laten merken dat ze niet bang voor mij zijn en genoeg zelfvertrouwen hebben, kom ik graag naar ze toe en volg ik ze overal. Michelle merkt dat veel mensen hier een heel fijn gevoel bij krijgen. 

In 2010 ontmoette ik Tristan en wij waren meteen goede vrienden. Samen zijn wij naar Zundert

 verhuisd en vervolgens naar Etten-Leur.In Etten-Leur hebben wij een ontzettend mooie wei en geniet ik van mijn pensioen. Soms ga ik nog lekker wandelen met Michelle of gaan we de roundpen in om los te werken. In 2014 hebben wij Diablo ontmoet. Diablo denkt dat hij de baas in de wei is, maar dat is hij zeker weten niet. Ondanks het feit dat ik de oudste ben, ben ik wel nog altijd de baas. Soms laat ik hem dit nog even merken, als hij weer eens denkt dat hij de baas is, maar we kunnen ook heerlijk samen spelen. 

Aan het eind van 2014 kregen wij slecht nieuws. De dag nadat de hoefsmid was geweest, deden mijn voeten veel pijn. Blijkbaar was ik hoefbevangen en doordat mijn hoeven waren gekapt was die ontsteking in mijn hoeven meer naar het oppervlak gekomen, waardoor dit pijn ging doen. Nadat er een bloedtest was gedaan, bleek dat ik PPID had (ook wel bekend als cushing). Dit 

 

houdt in dat ik een tumor in mijn hersenen heb, waardoor een bepaald hormoon te veel wordt aangemaakt. Dit veroorzaakt o.a. die hoefbevangenheid. Deze tumor kan niet weg worden gehaald, maar gelukkig was Michelle er op tijd bij, voordat de hoefbevangenheid te erg werd. Ik krijg nu dagelijks een pilletje dat het hormoon dat ik te veel heb afbreekt, zodat ik geen last meer krijg van die hoefbevangenheid. Door deze pilletjes voel ik me gelukkig weer heel erg goed en kan ik nu nog lekker genieten van alle aandacht en knuffels die ik krijg en kan ik mensen veel leren tijdens het loswerken. 

Willen jullie mij ook lekker komen verwennen en knuffelen op mijn oude dagje? En lijkt het jullie ook leuk om iets van mij te leren, door met mij los te werken? 

Hopelijk zie ik jullie dan snel!